Nasa canteen sila Clara at Judy. Napansin ni Judy na tila laging wala sa sarili si Clara at pang laging malalim ang iniisip.

 

            “Psst!” tinignan nya kung mag-re-react ito pero wala.

 

 

“Psst!! Psst!!” sabay wagayway ng kamay sa mukha nito pero wala pa rin. Kaya sa inis, binatukan nya to.

 

*PAK*

 

“Aray…” T______T “ano ba problema mo? Masakit ah!”

 

“Masakit? Talaga? Isa pa, gusto mo?” sarcastic na sagot nito

 

“bakit ba kasi?” tanong nito sabay himas sa ulo

 

“bakit? Ano ba kasi problema? Kanina ka pa tulala.”

 

“ah! Yun ba. Wala yon” sabay tingin ng matalim kay Judy “Dahil ba dun?”

 

“huh? Oh, bakit ganyan ka makatingin?”

 

“dahil lang ba dun kaya mo ko binatukan?”

 

“OO, pano naman kasi kanina pa ko PSST!! ng PSST!! sayo. Narinig mo ba ko? Hindi di’ba?” talagang pagdidiin nito sa salitang psst.

 

“tsss… hindi”

 

“see… pano kitang hindi mababatukan. Bakit ka ba kasi ganyan? May problema ba? Sabihin mo.”

 

“…………”

 

“God! Don’t tell me, ngayon pa maglilihim sakin. Nakakatampo ka!”

 

“k-kasi… ano eh…” (teka! Sasabihin ko ba?) ”wag na nga!”

 

“dali na! wag mo na kong bitinin”

 

“cge na ! cge na! … Eto na! kasi nam---”

 

 

 

(*KRRRIIINNNNGGGG!!!!!!!!!!)

 

 

 

            “sorry time na natin. ^____^ mamaya na lang” nakangiting sabi nya

 

 

^_____^ --------------à  >3<

 

 

 

            “Patay tayo dyan! Nag pout na si Judy.” Sambit nya sabay tawa “tara na nga!”

 

            “OO na, pero mamaya ah. habang pauwi”

 

            “ha? Okay ka lang? kakaliwa ako pauwi at ikaw kakanan ka naman”

 

            “Aynako! Tara na nga! Basta mamaya bago umuwi”

 

            “okay”

 

Habang nag kaklase hindi pa rin malaman ni Clara kung pano nya sasabihin kay Judy ang tungkol sa panaginip nya, hindi rin nya alam kung bakit.

 

            (ah! Bahala na.)