[Clara’s POV]

Ansakit ng bewang ko. pano naman kasi si Judy walang ginawa kundi kulitin ako. Kurot ditto, kalabit doon. Buti na lang hindi kami nakikita kanina. Kundi lagot ako nito. Haayyyy!!!

 

 

            “ay kabayo!” tae naman eh kelangang mang-gulat?

 

            “hahaha…” sige tawa pa batukas ko to eh

 

            “kelangan talagang mang-gulat? ”

 

            “hindi! Ano? okay ka na? tara na uwian na oh” sabay nguso sa oras na sa room naming.

 

            “oo na… Di ka naman masyadong excited ano?”

 

            “excited ako. Dali! Tara na!”

 

 

Habang naglalakad kami I felt something strange. Parang may mga matang nakatingin samin pero binalewala ko na lang yon, nakakaawa naman tong kasama ko kanina pa salita ng salita ni hindi ko man lang nabibigyan ng response.

 

            “so paano mo sisimulan” sya yan nakangiti pa sya

 

            “eto na! kasi… naaalala mo ba ung kinuwento ko sayo dati? Ung si Ideal Man ko? napapaniginipan ko kasi sya eh. Madalas yun kaya parang natatakot na ko. ”

 

            “bakit ka naman natatakot? Ideal Man mo yun, pasalamat ka napapaniginipan mo pa sya.”

 

            “ideal man nga! Pero ang weird kasi ee… di’ba ang mga panaginip, once lang yan at di na mauulit pa? kaya nga nayayamot din tayo kasi napuputol ung panaginip natin at alam natin na di na yun babalik kahit anong tulog pa ang gawin natin. Unlike sa case ko, madalas sya at sya ang laging laman.” Oo natatakot na talaga ako.

 

            “sabagay! May point ka pero di kaya destiny mo yun? sa panaginip nga lang”

 

            “kalokohan mo! Anong destiny? Baliw! ” pinagsasabi nito

 

            “kah! Ako pa baliw non? Pero ano ba ginagawa nya sa panaginip mo? Gwapo ba?”

 

 

 

            (-____-)

 

 

 

 

            (♥____♥)  -----------à  yan mukhan nya oh? Kinikilig?

 

            “hindi! Panget sya! Mas panget pa sa stalker mo” pero syempre joke lang yun.

Sa totoo lang hindi ko alam kasi blurred yun face nya. Pero ang nakakatawa lang, ung mukha ni Judy biglang nalungkot parang disappointed… ay! Di lang pala parang, DISSAPOINTED talaga. ^_____^

 

 

            “aaawwww….. disappointed? Haha. Joke lang” (^_^)\/

 

 

            “tsss. Ano ba kasi? Nakikipaglokohan ako?”

 

 

            “Hindi.”

 

 

            “o, baket nga?” uyyy.. pikon na sya. haha

 

 

            “kasi di ko naman kita ung mukha nya blurred eh”

 

            “eh pano mong nasabi nay un ung ideal man mo?”

 

 

            “It’s because the way he moves, is more likely the moves of my ideal man.” OHA! Napa-english ako sa lokang to!

 

 

            “May tissue ka?” huh? Tissue daw?

            O_o

 

 

            “Bakit?”

 

 

            “ilong ko, dumudugo”

 

*PAK*

 

            Binatukan ko lang naman sya. OA eh!

 

            “di ka naman OA sa lagay na yan?”

 

 

            “eto naman nag-jo-joke lang. ”sabi nya habang hinihimas ung ulo nya.

 

 

            “eto na nga. Kagayang-kagaya kasi nya ung ideal man ko. ung bago ha! Di yung charming boy”

 

 

            “oh! Anong ginagawa sa panaginip mo?”

 

 

            “wala naman, nagpapakita lang sya tapos pag tina-try kong lumapit sa kanya lumalayo sya at the same time pag nagsasalita sya ang swabe nung boses nya, nakaka-inlove!” ay! Kinilig ako? Yaan nyo na! inlababo ako e. haha. !

 

 

            “ilang beses mo na ba syang napapanigipan?”

 

 

            “5 beses na pero hindi sunod-sunod.”

 

 

            “di kaya may ibig sabihin na yan? Kasi napaka-weird na.”

 

 

            “di ko alam… siguro nga. O ano? Tara na? uwi na tayo.”

 

 

            “O, cge. Ingat!”

 

Naghiwalay na kami ng daan. Ay! I forgot to tell na tumigil pala muna kami sa park malap[it sa school. Pinilit nya ko eh, syempre chismosa sya eh.. haha… ang evil ko bas a bff ko? ganun talaga. Mahal ko naman yun eh.

 

Malapit na ko sa bahay naming ng maramdaman ko na naman na may nakasunod sakin. So I looked back…

 

 

Pero wala naman.

 

 

Wala akong nakitang taong nakasunod sakin pero sa kanto I saw a motorbike malaki sya tapos may nakasakay, obviously lalaki sya. Ang cool nga nya eh! Naka-jacket pa sya kaya bakat ang kanyang BICEPS.

INSHORT… MACHO SYA…

 

*DROOLS*

 

(stop it clara! Meron ka nang ideal man nag-do-drool ka pa sa iba.) sabi yan ng conscience ko.

 

 

            Okay! Tinignan ko lang sya & nakatingin din sya sa direksyon ko. I can’t see his face, may helmet sya eh! Tapos ung helmet hya covered yung whole face nya. Maya-maya umalis na sya.

 

 

[A/N: Pagka-alis nung motor na pa tutop sya sa dibdib nya.]

 

 

            “teka!!! Bakit?... Bakit? Parang kinabahan ako bigla? Hala! Si mama!” bulong nya sa sarili.

 

 

            Dali-dali akong pumasok sa bahay naming.

 

 

            “MAMA!! MAMA!!” sumisigaw na ko. eh naman kasi baka napano na sya. Hala! Walang sumasagot.

 

            “MAMA!!” pumasok ako sa kusina. WALA? sa kwarto. WALA? sa sala. WALA? sa Cr, sa terrace. WALA TALAGA!! Hopeless na talaga ako.

 

 

T_________T “MAMA, nasan ka na ba?” umiiyak na ko.

 

 

Nakaupo na ko sa sahig, yakap ko ung tuhod ko,

 

 

Nang biglang……..

 

 

 

*LATER